Zen Bahçesi

zen-bahce

 

Zen Bahçesi

Zen bahçesi (Japonca Karesansui ) bir çeşit Japon kayalık bahçedir. Kum, çakıl, kaya ve bazen çimen veya diğer doğal unsurlar içeren sığ bir kum bahçesidir. Yaygın (ve hatalı) bir inanca göre Japon Zen rahipleri tarafından meditasyon amaçlı kullanılır.

Zen bahçesinin dinginliğini, bir masa üzerinde uygulayabileceğiniz bu özgün bahçenin kumlarını tırmıkla karıştırıp, taşlarını yeniden düzenlerken günlük yaşamın stresinden sıyrılabilirsiniz.

zen-bahcesi

 

Zen Bahçesi Nedir?

Kuru peyzaj diye de bilinen Zen bahçeleri, kum ve taşlarla yaratılan ahengin ön plana çıktığı bahçelerdir. Zen bahçelerinin iki temel ögesi, dağları ve adaları çağrıştıran taşlar ile akan suyu çağrıştıran kumdur. Bir diğer önemli öge olan adalar, Zen inanışlarına göre sağlığı ve uzun ömrü sembolize eder. Köprüler ise hem “denizi” aşmanın hem de bir adayı diğerine bağlamanın aracı olarak değerlendirilir.

Dikdörtgen formlu büyükçe bir masada tasarlanan Zen bahçesi uygulamasını Aslan Fidanlığı’ndan peyzaj mimarı Canan Öçalan ile gerçekleştirdik. “Bir Zen bahçesinde her şey çok iyi planlanmış, çok basit, sade ve gerçek olmalıdır” diyor Canan Öçalan. Büyük bir dikkatle planlanan bahçede kullanılan tüm malzemeler, form ve renk açısından hem kendi içinde hem de diğer diğer malzemelerle uyumlu olacak şekilde seçildi.

Zen tarikatının Rinzai koluna ait Myoshinji okuluna aittir. Bahçe, Karesansui tarzında tasarlanmıştır. Uzunluğu 30 m., genişliği 10 m. olan bu bahçede ağaç yoktur. Dalga görünümü vermek için tırmıklanan beyaz çakıl ve kum havuzunda, çeşitli boy ve şekillerde, bazıları yosunla çevrili on beş kaya vardır. Kayalar çakıl yatağına öyle yerleştirilmişlerdir ki, hangi açıdan bakılırsa bakılsın sadece on dört tanesi görülebilir. Efsaneye göre derin zen meditasyonu sonunda tinsel aydınlanmaya ulaşan kişi, görünmez taşı aklının gözüyle görebilecektir.

Zen bahçesi tasarımı

Çakıllar okyanusu, kayalar Japon adalarını temsil eder. Kayalar bir ejdere doğru yüzmekte olan anne kaplan ve yavrularını temsil eder.
Kayalar kalp veya zihne karşılık gelen kanji karakterinin bir parçasını oluşturur.

Zen bahçesi malzemeleri

Zen bahçesi için kullanılacak masanın ahşabı sedir veya çam olabilir. Kereste, budaklı ve cilasız olarak doğal haliyle kullanılmalıdır.

Masanın alt kısmına drenaj problemi olmaması ve ahşabın nemi geçirmemesi için siyah naylon veya geotextile serilmelidir.

Kullanılacak kum, deniz ve dalga etkisini oluşturabilecek incelikte, beyaz, bej veya toprak renginde olabilir.

Kullanılacak bitkiler, kaktüs ve benzeri ucculent (etli yapraklı), kumda gelişebilen, dayanaklı ve belirgin formlu bitkilerden seçilmelidir.

Kaya ve adaları oluşturan taşlar için bu uygulamada renksiz cila ile belirginleştirilmiş podima taşları taşlar kullanıldı. Siz de toplayacağınız düzgün taşlarla aynı etkiyi yapabilirsiniz.

Zen bahçesi uygulaması

1.Dilediğiniz ebatta yaptıracağınız doğal ahşap bir masanın içine çekiç ve çiviler yardımıyla siyah naylon veya geotextile döşeyin.

2.İnce kumu bitkileri ekebilecek şekilde masaya yayın.

3.Seçtiğiniz bitkilerle masanın iki köşesini bitkilendirin.

4-5. Ada ve köprüleri oluşturacak şekilde taşları dizin. Anakarayı oluşturmak için daha büyük bir podima taşı kullanabilirsiniz.

6.Dalgaları oluşturmak üzere kumu, ince bir tel veya çubukla istediğiniz sıklıkta ve şekilde tarayın.

Bir çok Japon bahçıvan, Budizm uzmanı ve başkaları, Zen bahçesi kavramının bir mit olduğunu düşünmektedir. Bunun, bir 20. yy. Batı buluşu olduğunu, Japon bahçeciliği ile ilgisi olmadığını iddia ederler. Karesansui veya kaya bahçesi tarzına sadece Zen tapınaklarında değil, ev, lokanta ve otellerde de rastlanır. “Zen bahçesi” terimi ilk defa Loraine Kuck’un 1935′te İngilizce olarak yazdığı One Hundred Kyoto Gardens kitabında geçmektedir. Japonca olarak, 1958 yılına kadar basılı medyada kullanılmamıştır. II. Dünya Savaşı sonrasında bazı Japon bilgeleri, “Zen bahçesi” kavramını yabancılar tarafından kullanıldığı için onaylamış olabilirler.

Wybe Kuitert, Japon Bahçe Sanatı Tarihinde Görünüm ve Zevk (Scenes & Taste in the History of Japanese Garden Art) adlı eserinde, Budist bakış açısından Zen bahçesini değerlendirirken şöyle söyler: “Buda’nın Söylevi’ne en uygun bahçe bir hiçtir. En azından zevk veren bir bahçe değildir ki aydınlanma arayışından şaşırtmasın”. Kuitert, kitabında Muromachi çağı rahiplerinden Toh-ji’nin görüşüne de yer verir: “Zen uygulaması yapan kişiler bahçe yapmamalıdır. Bir sutra der ki, meditasyon yapmak isteyen Bodhisattva Makatsu [Budizm'de ermiş kişi] hem dünyevi işlerini, hem de sebze yetiştirmeyi terketmiştir”

Bir Cevap Yazın